Vlees en bloed

Angst. Dat voel ik als ik aan eiceldonatie denk. Angst of het kindje wel zal voelen als mijn kind. Angst dat het meer zíjn kind dan mijn kind zal zijn. Angst dat ik aan de zijlijn zal komen te staan.

Na het zien van het programma ‘baarmoeder gezocht’ werd het voor mij helemaal duidelijk: een baarmoeder is enkel maar een ‘draagtas’. Ik zal dan dus het kind van mijn lief en een donor dragen, wat niet mijn kind is en niet zal worden ook… En BAHM! Weer is daar die angst dat ik nooit de moeder zal zijn.

Mijn lief weet zich geen raad meer met mijn somberheid. “Ik hou van jou, en het enige wat ik wil is met jou een kindje!” roept hij wanhopig uit. “Het is dan wel mijn DNA, maar jíj draagt het 9 maanden, het groeit in jóu, en het heeft jóuw bloed door zich heen stromen.” En dan opeens zie ik het: ons kindje krijgt zijn vlees en mijn bloed!

Advertenties

10 reacties

Opgeslagen onder Alle berichten van IVF meisje, Over eicellen en andere vrouwenzaken

10 Reacties op “Vlees en bloed

  1. Ik wilde je dit al eerder vertellen maar wou het niet ongevraagd doen. Met deze blogpost is er een goede aanleiding:

    Een kindje negen maanden bij je dragen en op de wereld zetten, ervoor zorgen die eerste kwetsbare maanden, het zien opgroeien en langzaam meer een eigen persoontje zien worden. Dat alles is zo veel sterker dan DNA volgens mij. Ik denk echt dat een kindje dat ontstaat uit een andere eicel maar dat wel in jou groeit en door jou op de wereld gezet wordt, voelt als het jouwe. Echt, daar ben ik van overtuigd!

    Succes met deze nieuwe stap!

  2. Lieverd ik denk er precies hetzelfde over, jouw bloed zal de baby doen groeien , voeden, zuurstof geven. Jouw bloed is onmisbaar voor het ontstaan voor jullie kindje.
    Jouw bloed zal leven schenken aan jullie kindje.
    Allemaal jouw bloed !

    Succes meis en zet hem op jullie komen van zo ver en hebben zoveel liefde te geven.

  3. Wat een mooi logje! Succes meid met de stappen die je gaat zetten.

  4. Dag, ik volg je blog al een tijdje. Ik ben potentieel eiceldonor voor een stel (die eerst IUI probeerden en nu IVF gaan proberen). Ik ben zelf moeder van 2 meisjes. Zoals ik het zie, is een eicel 50% van een recept voor een mensje. Een soort blauwdruk. Maar het feitelijk opbouwen van zo’n mensje gebeurd in de baarmoeder. Door jou als draagster van het kindje. 9 maanden lang voelt het je hartslag, hoort het je stem, je ademhaling. Voelt het ’t schommelen van je lichaam. De draagmoeder in Draagmoeder Gezocht wist van tevoren dat ze het kindje af zou staan en probeerde de band die je als (draag)moeder echt wel hebt weg te rationaliseren. Wat je in het programma niet ziet, is of ze hier na de bevalling evt. moeite mee heeft gehad en zo ja; hoeveel. Ik kan er zelf niet bij, zeker zodra je het kindje voelt bewegen in je buik wéét je; dit is mijn kindje.
    Tijdens de zwangerschap omhul je je kindje met jouw lichaam, draag je het in jouw energie, voedt je je kindje met jouw bloed. Na de zwangerschap voedt je je kindje wellicht aan de borst; nog eens maandenlang JOUW melk waar ze op groeit.

    Ja, het zal moeilijk zijn dat het kindje niet in uiterlijk op jou lijkt, maar op de donor en je lief. Maar een kindje van je eigen eicel is geen 100% garantie hierop. Mijn dochter heeft een ziekte (niet erfelijk) waardoor ze in uiterlijk niet erg op ons lijkt, vanwege kenmerken in het gezicht die bij die ziekte horen. Ja, ik ben wel eens bedroefd dat ze in uiterlijk niet op mij lijkt. Ik kan je zeggen; ik houd niets minder van haar. Zeker niet als ze (3 jaar oud) lekker babbelt en ik haar in haar speelhoek exact hoor napraten wat ik zelf zeg. Stopwoordjes, of hoe ik met haar praat en hoe ze dit dan tegen haar pop zegt. Of wanneer iets niet lukt.

    Een moeder wordt je niet alleen maar door een kindje als eicel bij je gehad te hebben, of ook niet alleen maar door het te baren. Een moeder ben je in hart en nieren, tot in je ziel. En hoe je kindje tot je komt, doet niet af van hoezeer jij moeder kunt zijn voor dat kind. Echt, je weet het zodra je voor de eerste keer in die lieve oogjes kijkt. Gegarandeerd.

  5. Rina

    LieF IVF meisje! Wat is dit allemaal knap van je! Je bent hele sterke vrouw en ongelooflijke doorzetter! Je bent een geweldige voorbeeld voor de anderen! Wees trots op jezelf! Dikke knuf en heeel veel succes! Ik volg je blog ook een tijdje. We zijn meteen bij dr.S begonnen met mislukkingen. Heel toevallig dezelfde weg bewandelt naar prof.Sutter. T komt ook op neer – ik heb ” oude eieren” ((( 42 jaar oud ben ik. Wat verder weten we nog niet. Met je blog geef je mensen kracht en steun! Dank ervoor! Wat hebben ze in Barcelona wat in Gent er niet is? Veel succes met jullie reis!

  6. Ik sluit mij helemaal aan bij @ikke heel mooi geschreven! Dikke knuffel IVF meisje xxxx

  7. Marit

    hej IVF meisje,
    kiezen voor eiceldonatie kan inderdaad geen makkelijke beslissing zijn, maar ik sluit me aan bij de andere reacties hier en zoals je man het verwoordt: het is jouw bloed dat door dat kindje zal stromen. Wat dat betreft heeft eiceldonatie het voordeel dat het nog steeds een ‘project’ is van jou én je man: je man kan zijn materiaal bieden, en jij kan je baarmoeder bieden en nog steeds samen dat kindje krijgen. Ik denk dat bij spermadonatie de man zich nog veel meer ‘buitenspel’ gezet moet voelen.
    Als dit een troost is natuurlijk…
    Ik weet het ook niet en ben zelf nooit voor deze beslissing komen te staan.

    Oh ja, en ik denk wel dat dat kindje toch op jullie alletwee zal lijken. We lijken met meer op elkaar dan enkel uiterlijk, he. Ook gedrag, karakter, manieren, hoe we praten en doen,… Wie weet komen de mensen wel vlugger dan je denkt af met: ‘oh, die lijkt sprekend op jou!’ Ik heb dat toch al gehoord van een koppel dat met donormateriaal een kindje hadden.

    Ik wens je alleszins enorm veel succes ermee.
    Veel liefs,
    Marit

  8. Hey heel veel succes ermee. Gegarandeerd als je een echo ziet ben je al verkocht, daar kan geen eiceldonatie wat aan veranderen.

  9. Eggie

    Het is jouw eigen keize of jouw kindje jouw kindje zal zijn. Geadopteerd, eicel donor of niet. Heb dat kind lief met heel je hart en ziel en vergeet die angsten! Je kind zal er echt niet mee bezig zijn en zal veel van je houden. De baby zal zich toch in jouw lichaam ontwikkeld hebben. Bij mij is het juist anders. Stel dat mijn recent ingevroren eicellen OK zijn, maar mijn lichaam is te oud. Ik heb meer moeite met een draagmoeder aangezien ik het heel mooi vind dat een baby groeit in je lichaam, gevoed wordt met wat jij in je lichaam opneemt en later ook wordt borstgevoed door jou zelf. Daarom heb ik moeite met draagmoederschap. Ik denk dat je blij mag zijn met een gezond kindje en je niet te druk moet maken over die angsten. Wees een goede, lieve moeder en dan valt alles op zijn plaats. Niet vergeten dat soms je eigen kind ook heel anders kan zijn dan jijzelf. Geluk hangt er niet van af of alles in je leven precies volgens het plaatje is. Geluk creeer je zelf met wat je hebt of ondanks alles wat je meemaakt. Wees altijd dankbaar en vergeet het perfecte Hollywood plaatje… dat bestaat niet. Veel success.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s